Şiddetli hasar verici stimulusa bağlı kapiller duvarın hasarı aşağıdaki olaylarla sonuçlanır:
• tip 1 alveolar epitelin nekrozu
• alvenler boşluklarda fibrin ve sıvı eksüdasyonuyla hiyalin membran oluşumu
• nötrofil tutunması ve aktivasyonu, nötrofil enzim­lerin salimimi
• alveol içine hemoraji
Geç organizasyon fazı
Akciğerler konjesyonedir ve ventilasyon bozulmuştur. Organizasyon şu aşamaları içerir.
• tip 2 pnömositlerin rejenerasyonu
• fibroblastların proliferasyonuyla beraber hiyalin membranın fibröz organizasyonu
• Kollajenöz skar interstisiyel fibrozis veya alveoler alanların fibrotik obliterasyonuyla sonuçlanır.
Hasar verici stimulusu takiben semptomların oluş­masına kadar 4-24 saatlik bir latent periyod vardır; göğüs röntgeninde değişiklikler görülmeden dispne gelişir. ARDS’u 24-48 saatlik bir periyodda progresif olarak gelişir. ARDS’nin klinik tanısı şunlara dayanır.
• ARDS’yi precipite ettiği bilinen bir durumun varlığı
• refrakter hipoksemi (PaO2<8.0 kPa>%40′lık O2′le)
• radyolojik olarak akciğerlerde diffüz gölgelenme
• gelişen restriktif hastalığın klinik bulguları
Tedavi devamlı pozitif basınç ventilasyon ve kardiak ve renal fonksiyonların yoğun olarak destek­lenmesiyle olur.
YRDS’da mortalite %70 civarındadır. Hastalar genelde multiorgan yetmezliğiyle beraber giden sistemik inflamatuar cevap sendromundan ölürler. Yaşayanlar arasında ise %20’sinin devam eden restiktif bozuluğu ve organize olan eksüdaya bağlı olarak bir miktar kalıcı akciğer disfonksiyonu olur.