Fetusun büyümesini bir veya birçok faktör engellemiş olabilir. Kural olarak prenatal geliş­meyi etkileyen faktörün büyümeyi baskılayıcı etkisi, postnatal normal büyüme ve’ gelişmeyi de engeller. Ancak bu kuralın dışına çıkan durum­lara da az oranda rastlanabilir. Sağlıklı olup ço­ğul gebelik sonucu düşük tartılı doğan birçok çocuk ise doğumdan sonra optimal bir. bakım sağlanması koşulu ile doğumu izleyen aylarda büyümede yakalama (catch-up) yaparak normal bir erişkin olur. Miadından erken doğmuş (pre-term) çocuklarda eğer bir malformasyon veya ciddi bir perinatal komplikasyön yoksa hızlı bü­yüyerek miadında doğan çocukları yaklaşık iki yaşında, yakalarlar.
İntrauterin infeksiyonîar (rubella, tokso-plazmoz, sitomegalovirus ve herpes simpleks) fetuşu etkileyebilir, ağır kongenital anomalilerin yanısıra ciddi ,büyüme geriliklerine neden ola­bilir. Annenin gebelikte geçirdiği diğer infeksi-yonlar da büyüme geriliğine yol açabilir.
Alkol, sigara gibi toksik maddelerin trans-plasental geçişi fetal büyümeyi etkiler. Annede gebelik toksemisi, hipertansiyon, annenin ağır beslenme bozukluğu, tedavi veya diğer nedenler ile ilaç kullanma alışkanlığı da fetal büyümeyi bozar. Plasenta yetersizliği büyüme geriliğine yol açabilir. Plasenta yetersizliğini histopatolojik inceleme yaparak tanımlamak güçtür. Zira ger­çek plasenta yetersizliğini gebeliğin son hafta­larında fizyolojik olarak oluşan plasenta deği­şikliklerinden ayırmak kolay değildir.
Miadında doğan ve intrauterin büyüme ge­riliği olan çocuklarda akciğerlerin olgunlaşması normaldir. Bu nedenle böyle vakalarda, preterm çocuklardan farklı olarak hyalin membran has­talığı görülmez. Kongenital anomali görülme oranı ise bu vakalarda yüksektir. Kongenital anomalisi olan çocuklar, çoğu kez aynı nedenle fetal büyümeleri de etkilendiği için intrauterin büyüme geriliği ile doğarlar.
İntrauterin büyüme geriliği olan yenidoğan-
larda hipoglisemi çok yüksek oranda görülür. Nedeni iyi bilinmemektedir.
İntrauterin büyüme geriliği ile doğan bebek­lerin ilk haftalarda tartı, boy ve baş çevresi öl­çümleri yakından izlenmelidir. İlk haftalarda baş çevresinin yaşa göre normal değerlere erişe­cek bir hızla artması, genellikle prognozun iyi olduğuna işaret eder.
Postnatal dönemde de büyüme geriliği gös­teren intrauterin büyüme geriliği vakaları, iske­lette saptanan anatomik bir bozukluk olmamak­la birlikte, primer büyüme bozukluğu olarak ka­bul edilir. Bu çocukların kemik yaşı, kronolojik yaşlarına uygun veya hafifçe geridir. Ancak so­matik büyümedeki gerilik çok daha belirgindir (şekil 4.2.4).