Diyabetli anne çocuğu

Gebelikte diyabet, şekerli diyabetin uygun bir tedavi ile kontrol altına alınmaması sonucu ortaya çıkabilecek metabolik komplikasyonlarm en belirgin örneğini oluşturur.

Plasentada insülini parçalayan proteohtik sistemlerin varlığı ve plasental laktojenik hor­mon, prolaktin, progesteron ve kortizol gibi ge­belikte salgısı artan insülin antagonisti hormon­ların etkisiyle sağlıklı bir gebelikte de vücudun insülin gereksinimi artar. Bu artan gereksinimi karşılamak için gerekli fazla insülin salgısının yapılamaması durumunda latent veya belirgin olabilen bir «gestasyonel diyabet» (gebelik diya­beti) gelişir. İnsüline bağımlı şekerli diyabeti olan kadınlarda da gebelikte insülin gereksinimi artar. Diyabetin kontrol altına alınması için daha yüksek dozlarda insülin verilmesi ve kan şekeri­nin normal düzeylerde kalması için hastanın özenle izlenmesi gerekir.

Maternal diyabetik durumun yarattığı pato­lojik metabolik ortam, fetusu önemli ölçüde etki­ler. Annedeki hiperglisemi sonucu fetusta da kan şekeri yüksektir. Bu durum fetus pankreasının beta hücrelerinin uyarılmasına ve fazla insülin salgısına yol açar. Fetal hiperinsülinizm ve an­nedeki metabolik bozuklukların fetusa yansıma­sı ile diyabetik anne çocuğunda makrosomi, hi­poglisemi, hipokalsemi, hyalin membran hasta­lığı, hiperbilirubinemi, prematürelik, polisitemi, hiperviskozite, renal ven trombozu, sürrenal bez­de kanama, kongenital anomaliler, kardiomiyo pati gibi önemli patolojik durumlar gelişir. Bu­nun sonucu olarak diyabetli annelerden doğan çocuklarda perinatal mortalite yüksektir. Ölü doğum olabilir. Önceleri canlı doğumlarda % 40 a varan ölüm oranı, günümüzde erken gebelikten başlayarak uygun tedavi ile kan şekeri normal

Düzeylerde tutulan ve 32. Gebelik haftasında has­taneye yatırılarak yakın izlemeye alman gebeler­de % 25 oranlarına inmiştir.

Abd istatistiklerine göre diyabetli anne ço­cuklarının sıklığı 1000 gebelikte 34, gestasyonel diyabetli anne çocuklarının sıklığı ise %0.6 dır.

Patogenez

Diyabetli anne çocuklarında görülen birçok bozukluklar, anneden bazı substrâtların plasenta yoluyla çocuğa geçişi ile açıklanabilmektedir .

Normal gebelikte tok durumda insülin dü­zeyleri yüksektir. Gebelikte organizma fetusa sürekli enerji sağlayabilmek amacıyla besinler­le alman enerjinin daha kolay depolanmasını ko­laylaştıran metabolik bir adaptasyon durumu gösterir (kolaylaştırılmış anabolizma durumu). Gebelikte ayrıca, açlık durumunda kan şekerin­de hızlı bir azalma ye kan serbest yağ asit­leri ve ketoz düzeyinde hızlı bir artma görü­lür. Bu özellik de fetusa sürekli enerji sağlaya­bilmek amacıyla annede yedek enerjinin çabuk mobilize olmasını sağlayan ve «açlığa hızlandı­rılmış tepki» olarak adlandırılan fizyolojik bir adaptasyon mekanizmasıdır.

Diyabetik organizmada insülin eksikliği ne­deniyle «kolaylaştırılmış anabolizma» durumu oluşamaz. Glükoz kullanılmadığı için organizma açlık durumundadır. Açlığa hızlandırılmış tepki normal gebelerden çok daha belirgindir. Bunun sonucu olarak hiperglisemiye karşın anne kanın­da aminoasit ve serbest yağ asit düzeyleri yük­sektir.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ