Dört uzun dönem komplikasyon vardır
• Sol ventrikülün pompa fonksiyonunun yetersizliğine bağlı olarak kronik inatçı sol kalp yetmezliği; infarkt yaygın ve tam kat olduğunda sıktır.
• Ventrikül anevrizması (uzun dönem sağ kalanların %10′unda): sol ventrikülün zayıflamış fibrotik kısmının kademeli distansyonu ile beraber trombus oluşumu, embolizm ve ciddi fonksiyonel defisit.
• Rekürren MI: altta yatan koroner arter yetmezliğine bağlı yeni bir epizod geliştirme riski
• Dressler sendromu: bir tür otoimmün aracılıklı perikardit, birlikte ESR yüksektir; infarktüs sonrasında vakaların çok küçük bir kısmında gelişir
Yaklaşım tetkikler yoluyladır, yani EKG, göğüs filmi (aort disseksiyonunu dışarda bırakır), kan (yükselmiş ESR, kardiyak enzimler); ve tedavi aşağıdaki gibidir:
• Azalmış PO2′nin üstesinden gelmek için oksijen.
• Analjezi: morfin, antiemetiklerle beraber diamorfin.
• Nitratlar: sublingual gliserii nitratlar.
• Fibrinolitik tedavi: infarktüsten sonra ilk oniki saat içinde düşünülmelidir.
• Uzamış immobilizasyon dolayısıyla tromboembolik komplikasyonları önlemek için antikoagülasyon.
• Kalp yetmezliği olan hastalara ACE inhibitörleri.
• ilk 24-48 saat yatak istirahati.








Leave a Reply