HEMATOLOJİK BELİRTİ VE BULGULAR

Kan hücrelerinin sayı ve çeşitlerinde görülen değişiklikler tanı için yardımcı olabilir. Eritrositlerde önemli değişiklikler meydana gelmez. Ancak bütün infeksiyon hastalıklarının seyri sırasında hafif bir anemi meydana gelebilir. Bu uzun süren kronik infeksiyonlarda daha belirgindir. Aneminin nedenleri şunlardır:

1. Kemik iliğinde demirin normoblastlarla geçişi bozulmuştur.

2.  Eritrosit yaşam süresi orta derecede kısalmıştır.

3.  Eritropoetin düzeyinde meydana gelmiş olan anemiyi kompanze edecek oranlarda artış meydana gelememektedir (baskılanma).

İnfeksiyon hastalıkları seyri sırasında meydana gelen anemi genellikle normositer anemi şeklindedir. Orta derecede hipokrom, mikrositer anemi şeklinde de olabilir. Bu relatif demir eksikliği retikuloendotelial hücrelerden demirin transferrine geçememe-sindendir. Ancak kemik iliği depo demiri pozitiftir.

Tedavi edilmemiş bakteriel endokardit gibi kronik infeksiyonlann seyri sırasında progressif, şiddetli, anemi meydana gelebilir. Bu hastalıkta meydana gelen hipersplenizmin de anemiye katkısı vardır.

Bir infeksiyon hastalığı seyri sırasında hızlı bir şekilde anemi

gelişmesi dört nedenle olabilir. 

1. Hasta kanamaktadır.

2.   İnfeksiyon direkt olarak kırmızı küreleri parçalamaktadır (Sıtma, Gazlı gangren vb.).

3.  Dissemine intravasküler koogüîasyon (DIC) ile beraber mikroanjiopatik hemolitik anemi gelişmiştir.

4.   Orak hücreli anemi, herediter sferositoz gibi altta yatan başka bir hemolitik neden vardır.

Tüm akut, lokal ya da jeneralize infeksiyon hastalıklarında polimorf nüveli lökositlerde artma meydana gelir. Bu artış enterik

ateş, tüberküloz, fungal, Cîılamidial, riketsial ve viral infeksiyonlarda pek belirgin değildir. Hatta enterik ateş, brusella, boğmaca, riketsial ve viral infeksiyonların seyri sırasında nötropeni bile meydana gelebilir.

Tüberküloz, brusella, sifüiz, riketsial ve protozoan infeksiyonlar ile diğer bakteriyel İnfeksiyonlarm iyileşme döneminde hastalarda monositoz olabilir.

Lenfositoz boğmaca, tüberküloz, brucelia gibi bakteriyel infeksiyonlar ve sifillzde görülebilir. Ancak esas olarak viral infeksiyonlarda sıklıkla karşılaşılan bir bulgudur. Sifiliz, bu bakteriyel infeksiyonlar ve kabakulak, varicella, kızamıkçık, herpes, iniluenza gibi viraî infeksiyonlarda lenfositoz normal, küçük inaktive lenfositlerin artımı ile karakterize iken, özellikle infeksiyöz mono-nükleozis’de ve “Downey Hücreleri” şeklinde olmak üzere, infeksiyöz hepatit, ve cytomegalovirus infeksiyonlarında atipik, büyük aktive lenfosit artımı ile karakterizedir. Ayrıca toksoplasmosis infeksiyonlannda da bu şekilde atipik lenfositlerin artımı görülebilir.

Toxocara canis ve Fasciola hepatica infestasyonlarında belirgin olmak üzere doku invazyonu meydana getiren parazitik infestasyonlann seyri sırasında ise eozinofili meydana gelebilir.

Özellikle bakteriel çok nadiren de bazı viral ve riketsiyal infeksiyonların seyri sırasında DIC gelişebilir. Patoloji mikroorganizmaların endo ve ekzo toksinlerine bağlı olarak meydana gelmektedir. Uygun ve enerjik tedavi edilmediği takdirde prognoz genellikle kötüdür.

Eritrosit sedimentasyon hızı boğmaca hariç tüm infeksiyonlarda artmıştır. Artış, akut infeksiyonda 20-40 mm/saat civarındadır. Tüberküloz, lepra, bakteriyel endokardit gibi kronik infeksiyonlarda ise artış çok daha fazladır.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ