Zamanımızdan binlerce yıl öncesinde şimdiki ortadoğu bölgesinde yaşayan toplumlarda, yaşlanmanın insanın vücut ısısının kaybından olduğuna inanılırmış. İleri yaşlardaki erkekler vücut ısılarını yeniden kazandıkları inancıyla genç kızlarla bir arada uzun vakitler geçirip hatta onlara sarılırlarmış… ilginç bir inanış…

Genç kızları gençlik iksiri olarak görürlermiş, hayat enerjisi çok önemli yani. Zamanın kralları konumları itibariyle daha fazla uygularmış bu vücut ısısını kazanma yöntemini, yalnız uzun ömrü olomamış, belki de genç kızların heyecanına kalbi dayanamamıştır. Zaman geçtikçe şarap üzerine yoğunlaşmışlar, giderek uzun ömürlü ve gençlik ruhunun simgesi olmuş şarap. Bizim zamanımızda ise akdeniz bölgesi toplumlarında içki tercihlerine bakıldığında şarabın birinci tercih olduğu görülmektedir, istatistikler göz önüne alındığında kalp krizi geçirme oranlarındaki düşük seviyelerle çok doğru tercih yaptıkları anlaşılıyor. Sadece şarap değil tabii ki daha çok bitkisel beslenme şekli ve hayat kalitesini yüksek tutmanın da önemli faktör olduğu unutulmamalıdır.

Filozof Eflatun’un “az içilen şarap ilaç gibidir, yaşlıları gençleştiri hastaları iyileştirir” söz dayanağı ile Eski Yunan toplumlarında sağlıklı olmanın iksiri kabul edilmiştir şarap. Şifa niyetine ölçüsünde içilmeli.

Günümüzde de şarabın içerdiği bioflovnoid maddesinin kalbi koruduğu inancı gerçekliğini koruyor. Uzmanların bu yöndeki açıklamaları ise kısaca şöyledir:

Şarap pıhtılaşmayı azaltıp kan dolaşımını güçlendiriyor, damarlarımızdaki kan akış hızını yükseltiyor. Kolesterolde de önemli, HDL yani iyi huylu kolesterolü yükselterek LDL yani kötü huylu kolesterol seviyelerini düşürüyor. Kolesterolü okside ederek damar sertliği oluşmasını önlüyor ve ilginç olan; çok eskiden de bunlar biliniyordu. Binlerce yıl önceki kültürlerde şarabın gençlik iksiri kabul edilmesi tecrübelerle oluşmuşsa da beslenme şeklinde Akdeniz mutfağı ve içki kültüründe de şarap tercihinin sağlıklı ve uzun ömürlü olmanın kanıtlanmışlığı sevindirici değil midir?

Ölçüsünde oldukça akşam yemeklerinizi bir iki kadeh şarap ile keyiflendirebilirsiniz…

Sağlıklı ve genç görünümlü uzun ömürler diliyoruz…

Flebitin gelişme olasılığı, variste (variköz venlerde) olduğu gibi, kan dolaşımı normalden daha yavaş olduğunda ya da kanınızın pıhtı oluşturma eğilimi arttığında daha yüksektir.

Flebit bazen, özellikle kan dolaşımı zayıf olan kişilerde, bir venin (toplardamarın) yaralanmasından sonra gelişir. Örneğin, bu hastalık varisli (variköz) bir venin (toplardamarın) küçük bir yara almasından sonra bacaklarda bu venin (toplardamarın) bulunduğu bölgede gelişir.
Uzun bir süre bir venin (toplardamarın) içinde bırakılan intravenöz bir kateter ya da yasa dışı intravenöz maddelerin kullanımı da bir veni (toplardamar) tahrip edebilir ve iltihaplanmaya neden olabilir.

Flebit genellikle pankreas kanseri olan kişilerde gelişir. Daha seyrek olarak, meme ve yumurtalık kanseri olan kişilerde gelişir. Lupus gibi bağ doku hastalıkları olanlarda da gelişebilir.

SEMPTOMLAR
Flebit; sıcaklık, kızarıklık ve deri ile deri altındaki dokuların ağrısıyla karakterizedir. Hastalığın görünen belirtileri nadiren derinin iltihaplanması (selülit) ya da lenf sisteminin iltihaplanması (lenfajit) ile karıştırılabilir. Bu hastalıkların her ikisi de ekstremitelerde sıcaklık ve kızarıklığa neden olur.

TEDAVİ SEÇENEKLERİ
Fiziksel muayene genellikle flebit teşhisini belirginleştirir. Doktorunuz, flebitin derin venlere (toplardamarlara) yayılıp yayımladığını ve derin ven (toplardamar) trombozuna neden olup olmadığını belirlemek için bacak venlerinin (toplardamarlannın) ultrasonunu çekebilir. Flebit, %30 oranında ven (toplardamar) trombozuna neden olmaktadır.

Flebit, özellikle iki bacak venini (toplardamarını) daha büyük ve daha küçük olan sefanöz bacak venleri (toplardamarları etkilediğinde, derin venlere (toplardamarlara) yayılma olasılığı daha yüksektir. Eğer derin venlere (toplardamarlara) yayılmamışsa, tedavi ılık kompres uygulamayı, ibuprofen ya da indometasin gibi anlienflamatuar (iltihap önleyici) ilaçlar kullanmayı ve elastik varis çorabı giymeyi kapsar. Bazen, pıhtılaşmanın seyrini değerlendirmek için her birkaç günde bir ultrason çekilebilir.

Derin venlerde (toplardamarlarda) pıhtı oluşumuna iki faktör katkı sağlar. İlki, alt venlerde (toplardamarlarda) kanın stagnasyonudur (dolaşımın yavaşlamasıdır). Yürürken baldır kaslarınızın kasılması, kanın bacak verilerinden (toplardamarlarından) kalbe geri itilmesine yardımcı olur. Uzun süreli yatak istirahatı, uzun süren bir ameliyat ya da uzun süren bir uçuş bile bunun olmasını engeller.

Bacak verilerinde (toplardamarlarında) kan akışını yavaşlatan diğer faktörler; kalbin pompalama kabili-yetindeki (konjestif kalp yetmezliğinden kaynaklanan) düşüştür.

DVT, kanınızın pıhtı oluşturmaya normalden daha fazla eğilimi varsa da gelişebilir. Bu, kalıtımsal bir hastalık olabilir ya da enfeksiyon, kanser veya bağ doku hastalıklarından kaynaklanabilir. Oral (ağızdan alınan) doğum kontrol haplarının kullanımı da DVT’ ye neden olabilir. Bunlara ek olarak, yaralanma ya da ameliyat, kanda pıhtılaşma faktörünü çarpıcı bir şekilde arttırma eğilimi gösterir.

SEMPTOMLAR
DVT, semptomlara neden olmadan gelişebilir. DVT uyluktaki daha büyük olan bacak verilerini de (toplardamarlarını da) kapsıyorsa, bacak şişmeye başlar. DVT baldırlardaki verilerde (toplardamarlarda) gelişirse, baldırda ağrıya neden olabilir.

Bacak venlerindeki DVT pıhtılan hiçbir semptoma neden olmadan meydana gelebilir. Eğer derin venlerdeki (toplardamarlardaki) pıhtılardan biri kopup serbest kalırsa, akciğerlere gidip bir pulmoner arteri (atardaman) tıkayabilir. Bu, pulmoner emboli (embolizm) olarak adlandırılır ve keskin bir göğüs ağrısına, nefessiz kalmaya, bayılmaya ve hatta Ölüme neden olabilir.

TEDAVİ SEÇENEKLERİ
Doktorunuzun DVT’ yi sadece bacağınızı muayene ederek teşhis etmesi zordur. Şişme ya da hassasiyet varsa, doktorunuz sizden çeşitli tanısal testler yaptırmanızı isteyebilir. Sıklıkla, yapılan ilk test, bacak venlerinizin (toplardamarlarınızın) ultrasonunun çekilmesidir. Böylelikle, pıhtılar görüntülenebilir ve venlerinizdeki (toplardamarlarınızdaki) kan akışının hızı ölçülebilir.

Eğer ultrason sonuç vermezse, bir venogram ya da manyetik rezonans görüntüleme (MRG) yaptırmanız gerekebilir. Venogram, tıkanıklıkları görmek için venlere (toplardamarlara) boya enjekte edilmesini kapsar.
MRG hiçbir risk taşımaz ve pıhtıların oluşabileceği yerler olan üst bacak ile pelvisteki (leğen bölgesindeki) venleri (toplardamarları) gösterme avantajı vardır. Kısa bir süre sonra venogramın yerini alacaktır. Ancak MRG, ultrasondan daha pahalıdır ve acil durum bazında uygulanması ultrasonun uygulanmasından daha zordur.

Tanısal testler DVT’nin sadece baldırlardaki verilerde (toplardamarlarda) olduğunu gösterirse, hastalığın bir pulmoner embolusun gelişme olasılığının daha yüksek olduğu dizin üzerindeki venlere (toplardamarlara) yayılmadığından emin olmak için takip eden birkaç haftada bu testler birkaç kez tekrarlanabilir. Ya da doktorunuz, baldırdaki DVT’yi tedavi etmeye karar verebilir.

Geleneksel olarak yapılan DVT tedavisi; 5 ila 7 gün hastanede yatmayı, fraksiyone olmayan heparin olarak adlandırılan bir kan sulandıncı ilaçla sürekli intravenöz tedaviyi ve heparin dozunun doğnı olduğundan emin olmak için tekrarlanan kan testlerinin yapılmasını gerektiriyordu.

Bu ilacın düşük molekül ağırlıklı heparin olarak adlandırılan, deri altına günde bir ya da iki kez enjeksiyon şeklinde uygulanan ve sık kan testleri yapıl¬ması gereğini doğurmayan yeni bir türü. anık evde tedavi görmenizi mümkün kılmaktadır. (DVTden kaynaklanan bir pulmoner embolusunuz da varsa, çoğu doktor hâlâ birkaç gün hastanede yatmanızı tavsiye etmektedir.)

Kanı hemen sulandıran heparinle birlikte, size başka bir kan sulandırıcı ilaç da verilecektir varfarin. Bu hapın etkisini göster mesi birkaç gün alır ve hastalığınızın ne derece şiddetli olduğunua, daha önce DVT’niz olup olmadığına ve sizi tekrar DVT’ye yakalanmaya karşı hassas bir duruma getiren altta yatan bir hastalığınız olup olmadığına bağlı olarak genellikle 12 hafta ila 6 ay için reçete edilir.

DVT’ nin şiddetli vakalarında, “pıhtı eritici” trombolitik ilaçlar bir kateter aracılığıyla doğrudan sorunun olduğu bölgeye verilebilir. Ancak bu işlem sadece pıhtı oluşumundan sonraki 2 hafta içinde uygulanırsa işe yarar.

DVT tedavisinde sonra doktorunuz, her gün giyeceğiniz vücuda oturan elastik çorap reçete edecektir. Bu çoraplar biraz rahatsız edici olmalarına rağmen, bunları giymek önemlidir. Bunlar, sıklıkla DVT’yi takip eden yürürken ağrının görülme sıklığını yarı yarıya düşürür. Bu çoraplar aynı zamanda bacak sünesini, deri bozukluklarını ve enfeksiyonu engellemeye de yardımcı olur.

Derin Ven (Toplardamar) Trombozu, Pulmoner Emboliye Nasıl Yol Açar?

Bacak derin venlerindeki (toplardamarlarındaki) durgun kan, pıhtı oluşumuna eğilimlidir. Eğer bu pıhtılardan biri serbest kalırsa, kalbin sağ tarafındaki venlere (toplardamarlara) ve oradan da bir artere (atardamara) yerleşebileceği akciğerlere gitme tehlikesi mevcuttur.

Bu, pulmoner emboli (embolizm) olarak adlandırılır. Göğüs ağrısına, nefessiz kalmaya, hızlı kalp atışına, bayılmaya ve hatta ölüme neden olabilen potansiyel olarak hayatı tehdit edici bir hastalıktır.

Kanın güzergahını değiştirmek, sentetik maddelerle ya da kendi yenlerinizden (toplardamarlarınızdan) birini kullanarak gerçekleştirilebilir. Bacak arterlerindeki tıkanıklıkları bypass yoluyla atlamak, koroner arterlerdeki tıkanıklıkları bypass yoluyla atlamaya benzer.

Bacaklarda görülen vasküler hastalık, intermitan (aralıklı) klodikasyondur. Bu hastalık, aşağıda değinilen semptomlara neden olur.Bacak arterlerinin (atardamarlarının) aterosklerozunun risk faktörleri, koroner arter hastalığınınkilerle aynıdır: Sigara içmek yüksek kan basıncı (tansiyon), yüksek kolesterol, diyabet (şeker hastalığı), hareketsiz (sakin) bir yaşam tarzı ve ailede kalp hastalığı Öyküsü.Bu hast ılığın sigara içen ya da diyabeti (şeker hastalığı) olan kişilerde hızla ilerleme olasılığı daha yüksektir.Kontrol edilmeyen periferal vasküler hastalık, kangrene ve etkilenen kol ya da bacağın ampütasyonuna yol açabilir.

SEMPTOMLAR
Tıkanıklığın üstündeki kaslarda bir kramp, ağrı ya da ağırlık hissedersiniz. Bu hisler egzersiz yapmakla ortaya çıkabilir ve birkaç dakikalık bir dinlenmeden sonra geçebilir. Ağrı genellikle baldır kaslarında ya da uyluğun arka tarafında, dizin altında ya da üstünde hissedilir. Bacakta soğukluk, cilt yaraları ve impotens (iktidarsızlık) vasküler hastalığın diğer belirtileridir.

İntermitan (aralıklı) klodikasyon semptomlar yıllar içinde yavaşça gelişir. Sorun genellikle, egzersiz yaparken bir bacakta duyulan hafif ağn şeklinde başlar. Diğer bacak arterlerinde (atardamarlarında) ateroskleroz varsa, her iki bacakta da klodikasyon gelişebilir.Tıkanıklık kan akışım şiddetli bir şekilde sınırlandırdığında, ayaklar ve ayak parmaklan sıklıkla dinlenirken bile ağrır. Bu his, sizi uykudan uyandıracak kadar ağrılı olabilir ve ayaklarınızı yatağın kenarından sarkıttığınızda hafifleyebilir.

TEDAVİ SEÇENEKLERİ
Periferal vasküler hastalığı teşhis etmek için, doktorunuz tıbbi öykünüzü alacak ve kollarınız ile bacaklarınızdaki kan basıncını da ölçmeyi kapsayan fiziksel bir muayene gerçekleştirecektir.

Bir bypass ameliyatı planlanıyorsa, tıkanıklığın hem tam yerini hem de şiddetini belirlemek için bacaklara giden ana artere (atardamara) boyanın verildiği ve bir röntgenin çekildiği bir anjiyogram gerekir.Semptomlannız çok şiddetli olmadığı sürece, tedavideki ilk adım ateroskleroza yol açmış olan risk faktörlerini azaltmaya çalışmaktır. Eğer çok yüksekse kolesterol seviyenizi düşürmek, hastalığın seyrini yavaşlatabilir. Sigarayı bırakmak ve günde bir aspirin tableti almak, ciddi komplikasyonlar yaşama olasılığınızı azaltabilir.

Etkilenen bacakta enfeksiyon oluşmasını engellemek için ayak bakımınıza (ayak bakımı konusunda tavsiyeler için Diyabetin (Şeker Hastalığının) Neden olduğu çok daha fazla özen gösteriniz; bu, ampütasyon riskinizi düşürmeye de yardımcı olabilir.

Düzenli, denetlenen egzersizler; semptom yaşamadan yürüyebildiğiniz mesafeyi çarpıcı bir biçimde arttırabilir. Bazı kişiler, kan hücrelerinin daha rahatça akmasına yardımcı olan pentoksifilin ve silostazol ilaçlarından fayda görmektedirler.Engelleyici bir klodikasyonu olan kişiler için ameliyat mantıklı (akla yatkın) bir seçenek olabilir Bir metot, tıkanıklığı (bypass yoluyla) atlamak için arter üzerine bir damar greftlemedir. Bu, kalp üzerinde gerçekleştirilen koroner arter bypass ameliyatına benzerdir.

Daha az invaziv olan bir işlem, plağı arterin içinden keserek almak için bir kateterin üzerindeki bir aletin kullanıldığı aterektomidir.Periferal arterleri açmak için anjiyoplasti de kullanılabilir. Bir balon anjiyoplasti-sinden sonra damarın tekrar daralmasını önlemek için, bazen artere (atardamara) stent olarak adlandırılan metal bir kafes yerleştirilir.

Büyük embolilerin %95′ten fazlası kalpte oluşan bir kan pıhtısıdır. Bu, kalp odacıkları normal olarak pompalama yapmadıklarında atriyal fibrilasyonda ya da kardiyomiyopatide ya da bir kalp krizinden sonra olduğu gibi meydana gelebilir.

Bir kalp krizinden sonra ya da bir kalp kapakçığı hastalığında olduğu gibi kalbin iç duvarı hasar gördüğünde de bir emboli oluşabilir.Nadiren, kalp atriyumlarda (kulakçıklarda) ya da ventriküllerde (karıncıklarda) bir delik bulunuyorsa, bacaklardaki gibi ana bir vende (toplardamarda) oluşmaya başlayan kan pıhtısı bu delikten geçip arteriyal sisteme girebilir ve bir emboliye neden olabilir.

Mikroemboli olarak adlandırılan çok küçük bir emboli de kalpten kaynaklanabilir fakat sıklıkla aort ya da beyne giden arterlerdeki (atardamarlardaki) plaklardan (ateresklorozun neden olduğu) kopmuş kolesterol parçacıklarının bir sonucudur.

Bazen mikroemboli, işlevini doğru şekilde yerine getiremeyen bir kapakçığın ya da kalpteki miksom olarak adlandırılan bir tümörün üzerindeki maddeden oluşabilir.Mikroemboli, anjiyoplasti ya da koroner arterlerdeki tıkanıklıkları açmayı amaçlayan koroner aterektomi gibi işlemler esnasında oluşabilir; bu, bir kalp krizine neden olabilir.

SEMPTOMLAR
Semptomlar, embolinin yerine ve kan akışını ne ölçüde engellediğine bağlıdır. Bir felce neden olan beyindeki bir emboli, beynin bir miktar hasar görmesine neden olabilir.

Bir bacak ya da kola olan kan dolaşımı engellendiğinde (tıkandığında), bu bacak ya da kolun tıkanıklığın üzerindeki kısmında soğukluk, solgunluk, zayıflık (güçsüzlük), hissizlik ve ağrı olur ve nabız yoktur. Kan dolaşımını yeniden sağlamak için tedavi uygulanmazsa, doku ölür ve kangren oluşabilir. Vakaların yaklaşık olarak dörtte birinde ampütasyon (kol ya da bacağın bir kısmının kesilerek alınması) gerekir.

Böbreklere giden arterlerdeki (atardamarlardaki) tıkanıklıklar, böbrek hasarına, yüksek kan basıncına (tansiyona) ve idrarda kan görülmesine neden olabilir. Ancak bazı durumlarda, tıkanıklıkların etkisi daha azdır çünkü dokuyu kanla besleyebilecek başka damarlar (kollateral damarlar olarak adlandırılırlar) mevcuttur.

TEDAVİ SEÇENEKLERİ
İlk adım, tıkanıklığın olduğu noktayı tam olarak belirlemek ve bunu ortadan kaldırmak için girişimlerde bulunmaktır. Arterler (atardamarlar) X-ışını (röntgen) altında görülebilsin diye arterlere (atardamarlara) boya enjekte edildiği bir işlem olan anjiyografi, embolinin (embolizmin) bulunması için en yaygın olarak kullanılan tanısal araçtır.

Emboli, ilaçla ya da cerrahi olarak tedavi edilebilir. Streptokinaz, urokinaz ve doku plazmi nojen aktivatörü gibi pıhtı çözücü ajanlar düşük dozda pıhtının içine doğrudan enjekte edilebilir. Bunun için, bir kateteter tıkanıklığın olduğu noktaya kadar ilerletilir ve pıhtı çözücü ilaç tam tıkanıklığın olduğu noktada boşaltılır. Bu metot, ilacın vücudun tüm bölümlerine gitmesi için bir ven den (toplardamardan) enjekte edildiğinde olduğundan daha az komplikasyona neden olur.

Daha fazla pıhtının oluşmasını engelleyen kan sulandıncı ilaçlar (heparin ya da aspirin gibi) da ilaç tedavisinin bir parçasıdır. Bazen anjiyoplasti pıhtıyı fiziksel olarak sıkıştırarak kan akışındaki tıkanıklığı azaltabilir.
Bunların hiçbiri işe yaramazsa, pıhtıyı almak ya da tıkanmış daman atlamak (bypass yoluyla geçmek) için embolektomi de bir seçenektir.

Bakterilerin neden olduğu tahrip, genellikle kapakçıkların sızdırma yapmasına yol açar ve bu da şiddetli kalp yetmezliğine neden olabilir. Vejetasyonlar koparak vücuttaki diğer organlara gidebilirler ve bu da embolilere (tıkanıklıklara) neden olur.

Özellikle agresif (saldırgan) bir bakteri türü kan dolaşımına girip kapakçıklara yerleştiğinde, sağlıklı bir kalpte enfeksiyon (iltihaplanma) gelişebilir. Daha sıklıkla enfeksiyon (iltihaplanma), daha önceki bir ateşli romatizma krizi ya da diğer kalp hastalıklarından dolayı hasar görmüş olan kapakçıklarda oluşur.

Enfeksiyonlar, hasar görmüş kapakçıkları cerrahi yolla değiştirmek için kullanılmış olan yapay kapakçıklarda da görülebilir. Enfeksiyona neden olan mikroorganizmalar kan dolaşımına genellikle dental (dişle ilgili) bir işlem, sindirim sisteminin muayenesi ya da genital veya üriner bir işlem esnasında küçük kan damarları yaralandığında girer. Özellikle intravenöz ilaç kullananlar, bu enfeksiyon riskini taşırlar.Enfeksiyon gelişirken, enfektan organizmalar ve enfeksiyonla savaşmaya çalışan kan hücreleri birleşerek, kapakçıkların yüzeyine yapışan ve vejetasyon olarak adlandırılan çıkıntıları oluştururlar.

Endokardit, akut ya da subakut (yarı akut) olabilir. Semptomlar büyük ölçüde enfeksiyona neden olan organizmanın türüne bağlıdır.
Akut endokarditte kalp, stafilokoklar gibi özellikle agresif (saldırgan) bakterilerin saldırısına uğrar. Bakteriler kapakçığa yerleşir ve hızla büyür.

Daha sıklıkla endokardit, subakut (yan akut) türde olduğu gibi, bir kapakçığa yerleşen ve daha yavaş çoğalan daha az agresif (saldırgan) bakterilerden kaynaklanır ve vejetasyonlara neden olur. Streptokok viridans, subakut (yarı akut) endokardite en yaygın olarak neden olan bakterilerdir.

SEMPTOMLAR
Akut endokardit tipik olarak yüksek ateş, titremeye neden olan üşüme nöbetleri, derin güçsüzlük ve halsizlik gibi semptomlara neden olur. Enfeksiyon (iltihaplanma), kalp kapakçığına ciddi hasar vererek kalp yetmezliği ya da ölümle sonuçlanabilir.Subkutan (yan akut) endokardit, hafif güçsüzlük ve halsizlik, intermitan (aralıklı) düşük dereceli ateş ve ağrı yapan kaslar gibi daha hafif semptomlara neden olur.

Her iki tür endokardit de, enfekte vejetasyonların koparak akciğerler, beyin, deri ve böbrekler ya da diğer organları içeren vücudun diğer bölümlerine gittiği septik emboliye yol açabilir.

Bu kümeler, boyutlarına ve nerede yerleştiklerine bağlı olarak, bir arteriyal embolinin neden olduğu tüm olağan sorunlara neden olabilirler ve bu semptomlar, parçacıklar enfekte olduğundan ve gittikleri organlarda enfeksiyonlara (iltihaplanmalara) neden olabileceklerinden dolayı kötüleşirler.

TEDAVİ SEÇENEKLERİ
Endokarditi teşhis etmenin en iyi iki yolu, genellikle anormal olan kan kültürleri ve özellikle kalp kapakçıklanndaki vejetasyonlan en iyi şekilde gösteren transözofajeal ekokardiyogram olmak üzere ekokardiyogramdır.

İnfektif endokardit, 4 ila 6 hafta intravenöz bir antibiyotikle tedevi edilir; kullanılan antibiyotik, hastalığın içerdiği organiz¬maya bağlıdır (göre değişir). Ciddi bir kalp hasarını önleme çabasıyla antibiyotik tedavisi bazen hastalığı doğrulayan laboratuar testleri tamamlanmadan başlatılır.Enfeksiyon özellikle agresifse ya da derin bir şekilde kalp dokusuna yayıldıysa, enfekte olmuş kapağı yapay bir kapak ile değiştirmek için acil bir ameliyata gerek duyulabilir.

Hastalıklı ya da yapay kapakçıkları olan kişiler, kan dolaşımına bakterilerin girmesine neden olabilecek herhangi bir tıbbi işlemden önce önleyici dozda antibiyotik kullanmalıdırlar. Bir kalp kapakçığı sorununuz ya da kalp mürmürünüz (üfürümünüz) varsa, doktorunuza bu önlemi almanız gerekip gerektirmediğini sorunuz.

Bu teknik genellikle hemen bir rahatlama sağlar fakat kapakçık stenozu (daralması) birkaç ayda yeniden meydana gelebilir. Valvotominin iyi tarafı, açık kalp ameliyatı gerektirmemesidir. Valvotomi konsepti ve tekniği, daha çok anjiyoplastininkine benzer.

Cerrahi kapak oranını Kapak onarımı ya da değiştirilmesi, açık kalp ameliyatı gerektirir. Ameliyat, cerrahın kalp çalışmazken kalp dokusu üzerinde çalışabilmesi için kalbin geçici olarak durdurulmasını kapsar. Ameliyat esnasında vücut, bir kardiyopulmoner bypass makinesiyle desteklenir. Ameliyat esnasında ölüm riski, hangi kapakçıkların değiştirildiğine ve kaç kapakçığın ameliyat edilmesi gerektiğine bağlı olarak genellikle %1 ila %5 arasında değişir. Çok hasta olan ve acilen ameliyat edilmesi gereken kişilerin, ameliyat esnasında ölüm riski daha yüksektir.

Kapak onarımı ameliyatlarında vücudun kendi yapıları korunduğundan, yapay kapakçıklar takıldığında meydana gelen komplikasyonların gelişmesi riskiniz yoktur. Kalp onarımı, mitral yetmezliğin düzeltilmesinde başarıyla kullanılmaktadır. Kapak onarımının kapak değiştirilmesine tercih edilmesine rağmen, kapak onarımın kapak sorununun doğasına bağlı olarak her zaman gerçekleştirilmesi mümkün değildir.

Cerrahi kapak değiştirilmesi
Hastalıklı bir kapakçık değiştirildiğinde, kapak protezi sentetik bir maddeden yapılabilir (yapay kapak); bir domuzdan alınabilir (domuzların kalp kapakçıkları boyut ve şekil açısından insanlarınkine benzerdir) ya da kendi dokunuzdan yapılabilir. Hem dokudan hem de sentetik maddeden yapılan kapaklar, kalp odacıklarından normal kan akışının sağlanmasında eşit derecede iyidirler. Her bir tür kapağın avantajlar basitçe şu şekilde özetlenebilir:

■ Yapay kapaklar, değiştirilmeden daha uzun süre dayanır. Yapay kapağı olan çoğu kişi, hayatlannın sonuna kadar kapak değiştirilmesine gerek duymadan yaşayabilirler. Dokudan yapılmış kapakçığı olan kişilerin %50’sinin kapakçığının ise 15 yıl içinde değiştirilmesi gerekir

■ Dokudan yapılmış kapakçıkların kan pıhtısı yapma olasılığı yapay kapakçıklarınkinden daha azdır.

Yapak kapakçıkların kan pıhtısı oluşturma olasılığı daha yüksek olduğundan, yapay kapakçığı olan kişilerin kan inceltici kullanmaları gerekir. Ancak bu, ciddi kanama riskini arttırmaktadır.Yapak kapakçıklar daha uzun süre dayandığından ve yaşlı kişilerde (varfarin kullanan) kanama riski daha düşük olduğundan, 55 yaş altında olan kişilerde yapay kapakçıklar daha çok tercih edilir.

Çocuk doğurmayı planlayan kadınlara yapay kapakçıklar tavsiye edilmez çünkü gebelik esnasında varfarin kullanılamaz. Ancak, alternatif olarak daha yeni kan incelticiler kullanılabilir. Varfarinden kaynaklanan kanamanın 55 yaşından daha yaşlı kişilerde görülme olasılığı daha yüksek olduğundan, bu yaş grubu için dokudan yapılan kapakçıklar daha çok tercih edilir.

Tüm kapakçık türleri enfeksiyona (endokardit) açıktır. Bu nedenle, kapak proteziniz varsa, kan dolaşımınıza bakteri girmesi olası olan her durumda antibiyotik kullanmanız gerekir. Bu, dental (dişle ilgili) veya diğer tıbbi işlemler esnasında gerçekleşebilir.