Sağlık,estetik, diyet, zayıflama, tüp bebek, lazer epilasyon, saç ekimi

Nedenlerinden bağımsız olarak tüm kronik gastrit formları intestinal metaplaziye neden olabilir. Bu da son aşamada karsinoma transformasyon gösteren displastik değişikliklere uğrama açısından artmış presispozisyon yaratır. Ayrıca asidik mide sekresyonlarının sonucu peptik ülserler gelişebilir.

Bu tip mukozal hasarlanmada baskın özellik minimal inflamatuar hücre infiltratları ile birlikte epitelyal değişikliktir. Nedenleri:
• idiyopatik: vakaların çoğunluğunu oluşturur.
• Alkali safra içeren duedanal içeriğin midenin aşağı kısmına reflüsü. Motilite bozuklukları (ör: safra taşları
veya kolesistektomi) veya pilorik inkompetans (pylor bölgesinde daha önceden geçirilmiş bir ameliyat sonucu) sonucu gelişir.
• ilaçlar: NSAİİ’lar mukus [...]

Pernisyöz anemiyle ilişkin olan bu organa özgül otoimmun hastalık genellikle yaşlı hastalardamukozada şiddetli atrofi gelişimiyle birlikte (atrofik gastrit) görülür. Özellikle mide gövdesini etkiler.
Antikorlar iki tiptir:
• Gastrik parietal hücrelere karşı antikorlar (%90): hidroklorikasit üretiminde azalma ile ilişkili (hipok-lorhidri-hypochlorhydria)
• intrinsik faktöre karşı antikorlar (%60) – Diyetteki vitamin B12
Absorbsiyonun bozulması kemik iliğinde eritropezde aksama megaloblastik makrositik anemi (pernisyöz [...]

Kronik gastrit vakalarının %90′ından fazlasından sorumlu olan kronik gastritin en sık rastlanan for­mudur. Ayrıca her yaşta ortaya çıkabilir. Pilorik antrum en ağır şekilde etkilenen bölgedir ancak, fundusta da hasar görülebilir. Patogenez:
• Kolonizasyon: Helicobacter pylori ince mukus tabakası altındaki epitelyal yüzeyi kolonize eder.
• Üreaz üretimi: Bakteri üreaz enzimi yaparak üreyi CO2 ve NH3 şeklinde yıkar. NH3 [...]

Gastrik mukozanın kronik inflamasyonu sık rastlanan bir durumdur. Yaşla birlikte görülme sıklığı artar. 50 yaş üstünde %50′nin üstünde görülür, gelişmiş ülke­lerde daha sıktır.
Duedanal ülserli hastaların %90′nında, gastrik ülserli hastaların %70′inde görülür ayrıca mide kanserli hastalarda da sık olarak izlenir.
Etiyolojisine göre 3 tipi vardır:
• infeksiyoz: Helicobacter pylori ile ilişkili gastrit
• immün: Pernisyöz anemi ve pernisyöz anemi [...]

Yüzeysel gastrik epitelin odaklar şeklinde kaybıdır. Dispepsi ile birlikte kusmaya neden olur ve bazen eğer erozyonlar fazla sayıda ise, hematemez de meydana gelebilir. Nedenleri:
• NSAİİ’ler
• Akut olarak çok fazla alkol alımı
• Ağır stres veya şok (ör: majör travma veya yanık sonrası)
• Hipotansiyon: yüzeysel epitelin akut hipoksisi

Akut Gastrit
Mide mukozasının yüzeysel inflamasyonudur, tipik olarak içilen kimyasallar sonucu oluşur, en sık nedenleri alkol, aspirin ve indometazin gibi NSAİl’dir.

Pilorik Stenoz
Pilorun (mide çıkış yolu) belirgin darlığı besinlerin geçişini engelleyerek midenin ileri derecede genişlemesine ve mide içeriğinin epey kuvvetle çıkarılmasına neden olur.Konjenital olarak sık görülen bir anomalidir. Her 1000 canlı doğumun 4′ünde görülür, erkeklerde kızlara göre 5 kat daha sıktır. Pilorun longitüdinal ve sirküler kas tabakalarının hipertrofisi fışkırır tarzda kusmaya neden olur.
Kazanılmış nedenler şunlardır:
• Duodenal [...]

• Sık: disfaji, anoreksi, kilo kaybı, anemi (akut veya kronik]
• Nadir: Boğuk, kısık ses (larinks tutulumu veya sol rekürren sinir felcine bağlı), supraklaviküler lenfadenopati, trakeoözofagial fistül, aortoözefagial fistül.
• Baryumlu üst GİS filmi
• Üst GİS Endoskopisi: tümörün proksimal uzanımı, biopsi, dilatasyon
• CT/MRG: Diğer organlarda metastaz kontrolü
• Endoskopik USG: Hastalığın evrelendirilmesi için
• Solunum Fonksiyon testleri: Rezeksiyon için [...]

Çoğu alt özofagusta oluşurlar ve çoğunlukla epitelyal metaplazi alanlarından (Barrett özofagusu) kay­naklanırlar fakat bazıları alt özofagusu infiltre etmiş primer mide karsinomlarıdır.

Adenokorsinomlardan daha sık görülürler. Çoğunluk­la çok fazla alkol veya sigara içen erkeklerde görülür ve öncesinde epitelyal displastik bir değişiklik olabilir. Genellikle tümör özofagus lümenini tıkayıp disfajiye neden olacak kadar geç kalındığında kendini gös­terir. En sık orta ve alt özofagusta görülürler.

Özofagusun en sık görülen malign tümörleri skuamoz karsinomlar ve adenokarsinomlardır. insidansı U.K.da yılda 100. 000 kişide 5-10′dur. Risk fak­törleri şunlardır:
• Sigara içme/alkol
• Diyet (tannik asit, besin renklendiricileri.)
• Barrett özofagusu
• Korozif maddeler
• Akalazya
• Demir eksikliği anemisi
• Genetik: Tilozis (tylosis)
• infeksiyon: Bakteriyal, mantarlar, virüsler (HPV)

Özofagusun benign tümörleri nadirdir. Çoğunluğunu muskularis propriadaki düz kaslardan gelişen leiomyomlar oluşturur, az bir kısmını ise, sinirlerden gelişen schvvannomlar ve nörofibromlar oluşturur.

Tanım-Özofagusun normal skuamöz epitelinin glandüler epitel ile metaplastik yer değiştirmesidir.
Persistan özofagial reflü sonucu oluşur bu hasta­ların yaklaşık %10′unda Barret özofagusu gelişir.
Barrett özofagus adenokarsinom gelişimi için predispozisyon yaratır. Metaplastik glandüler epitel önce epitelyal displaziye sonra da adenokansere ilerleye­bilir.

• Skleroterapi
• Band ligasyonu: endoskopik olarak varisin boy­nuna lastik band geçirilerek boğulur. Boğulan varis parçası bir süre sonra dökülür, geriye kalan kısım da oblitere olur. Skleroteropiden daha az yan etkisi görülür.
. TİPSS
• Proponolol: Portal hipertansiyonda portal venöz basıncı düşürür.

Bunlar özofagusta submukozal genişlemiş varikoz venlerdir.
Bu durum portal hipertansiyon sonucu meydana gelir (sıklıkla KC sirozu ile ilşkilidir).
Patogenezözofagus venleri normalde hem sistemik venöz sisteme hem de portal venöz sisteme drene olur. Portal venöz sistemdeki artmış basınç (örneğin uzun süreli yaygın ağır KC hastalıklarının sonucunda) özofagus venlerinde dilatasyona yol açarak özofagiai varislerin oluşmasına neden olur ve bunlarda [...]

Özofagus perforasyonu nadirdir, ancak aşağıdaki durumlarda meydana gelebilir:
• Travmatik rüptür: Genellikle kusma ile ilişkilidir
• Keskin, sivri yabancı cisim saplanması
• Striktürlerin entübasyonu sırasında “Mallory-VVeiss yırtığı” kusma sonucu oluşan bir çeşit özofagiai laserasyondur. Klasik olarak hasta önce berrak bir sıvı kusar (yırtılma öncesi) daha sonra ise, kan kusmaya başlar (yırtılma sonrası).

Özofagus divertikülleri özofagus duvarının bir veya daha fazla katmanının dışa doğru cepleşmesidir. Aşağıdakilerin herhangi biriyle meydana gelebilirler:
• Dışarı doğru itme (pulsion): Özofagus içindeki basınç divertikül oluşumuna neden olur. Sfinkterlerin hemen üstünde sık görülür.
• Traksiyon (çekme): eksternal güçler (genellikle yapışık inflamatuar lezyonlar, klasik olarak tüberkülozlu lenf nodları) özofagus duvarını çekerler.
Özofa­gus orta noktası yakınlarında sıktır.Yerleşimi:
• Üst özofagus [...]

Akalazya (Achalasia)
Akalazya özofagusun musküler kontraksiyonu ile aşağı ucundaki relaksasyonun koordine olmadığı durumdur, lokmaların retansiyonuna neden olur. Her yaşta görülebilir ama daha çok orta yaşlılarda görülür. Nedeni tam bilinmemekle birlikte kas pleksusundaki ganglion hücrelerinin sayısında azalma olduğu uzun seyirli vakalarda gösterilmiştir.

• infektif ajanlar: Candida albikans, HSV ve CMV immünsüprese kişilerde önemli akut özofajit neden­leridir.
• Fiziksel ajanlar: Radyasyona maruz kalma ve kostik madde içilmesi
• Deri Hastalıkları, örneğin pemphigus, epidermolysis bullosa ve Behçet sendromu özofagus ülserasyonuna neden olabilir. Beraberinde epitelin sub-mukozadan yaygın olarak ayrılması sonucu kabarık­lık ve sonrasında erozyon izlenebilir.

Reflü özofajiti
Gastrik asidin distal özofagusa reflüsü sonucu gelişen özofagus inflamasyonu en sık rastlanan özofagus patolojisidir. Genel popülasyonun %3-4′ünü etkiler. Herhangi bir yaşta görülebilir ancak 55 yaş üstünde artan insidansa sahiptir. Erkeklerde kadınlardan daha sık görülür.
Semptomu alt göğüsün ortasında veya hipokondri-ak bölgede yanıcı tarzda bir ağrıdır, sıklıkla ‘kalp yan­ması’ (heartburn) olarak da bilinir.
Komplikasyonları:
• Özofagusun aşağı kısmında [...]

Özofagustaki bu lokalize daralmalar mukozal katlan­malara veya musküler kontraksiyonlara bağlıdır.
‘Plummer-Vinson’ veya ‘Paterson-Brown-Kelly’ sendromlarında yukarı özofageal webler, demir eksikliği anemisi, Çeliosis ve glossit olan hastalarda disfaji ile ilişkilidir. Bu nadir ama önemli bir durumdur çünkü, postkrikoid ve oral karsinom gelişimi ile ilişki­lidir.

Özofagus lümeninde bir daralma vardır. Genellikle özofagusun distal 1/3′ünde “web” veya özofagusun uzun bir segmentinde ip gibi bir lümen görülebilir.
Nedenleri:
• Özofagusun gelişim döneminde yetersiz rekanalizasyonu
• Etkilenen alanda kan damarı gelişim bozukluğu ve o segmentte duvar atrofisi.

Aşağı özofagus, gastroözofagial bileşkede normaldir ancak, proksimale doğru incelir ve trakea ile birleşir.
Nedeni, trakea özofagial septumun posteriora sap­masıdır.
Etkileri:
• Fetus: Amnion sıvısını yutamadığı için polihidramnioz gelişir (amniotik sıvının aşırı birikimi).
• Yenidoğan: Başlangıçta sağlıklı görünür (solunum sıkıntısı) fakat birlikte yutulan sıvı burun ve ağızdan geri gelir ve respiratuar distres gelişir. Cerrahi onarım sonucu başarı yüzdesi %85′lerin üzerindedir.

Konjenital anomaliler
Özofagus atrezisi
Özofagus atrezisi üst ucu intakt fakat alt uç kör bir cep şeklinde sonlanır. Yılda 4000 canlı do­ğumda 1 görülür ve vakaların % 85′den fazlasında, beraberinde trakeo  özofagial fistül mevcuttur