Karbonhidratların vücutta en önemli işlevi dokulara enerji sağlamaktır. Karbonhidratlar protein ve yağlardan çok daha süratle sindirilip emildiğinden enerji için glükoz hızla sağlana­ bilir. Glükoz çabuk kullanılabilen bir enerji kay­ nağıdır. Ayrıca glükoz mss için tek enerji kay­  nağıdır. Mss hücreleri, enerji için aminoasitleri ve yağ asitlerini kullanamadıklarından glükozun

Kan düzeylerindeki düşüşlerinden etkilenirler. Bu nedenle hipoglisemi şok, koma ve ölüme yol açabilir. Glükoz, proteinleri koruyucu ve yağla­rın yıkımını önleyici antiketojenik etki de gös­terir. Besinlerle yeterli karbonhidrat almıyorsa yağ asitlerinin aşırı kullanımı ve ketoz önlenir.

Mukopolisakkarid ve nükleik asit gibi bile­şikler, karbonhidratlardan özellikle glükoz ve galaktozun protein, lipid ve minerallerle oluş­turduğu komplekslerdir.     Karbonhidratlar vita

Min, mineral ve arninoasitlerin    transportunda da rol oynarlar.

Enerji sağlanması karbonhidrat ve yağların primer işlevidir. Proteinlerden enerji oluşumu ise sekonder bir işlevdir. Açlık durumlarında veya yetersiz kalori alımında hücreler vücudun enerji depolarından öncelikle glikogeni kullanır­lar. Glikogen depoları tükendiğinde enerji vücut proteinlerinin ve yağının oksidasyonu ile karşı­lanır. Şekil 7.3.2 de karbonhidrat, yağ ve prote­inlerin normal durumda ve açlıkta farklı kulla­nımları gösterilmiştir.

Karbonhidratların vücutta kullanılması

Besinlerde bulunan karbonhidratlardan mo nosakkaridler, değişikliğe uğramadan emilirler. Disakkaridlerin ve nişastanın emilebilmeleri için sindirilmeleri ve monosakkaridlere parçalanma­ları gerekir. Monosakkaridler portal dolaşım ile karaciğere lılaşır. Karaciğerde galaktoz ve frük toz, glükoza çevrilir; sistemik dolaşıma geçen tek karbonhidrat glükozdur ve vücutta karbon­hidrat metabolizması esas olarak glükoz metabo lizmasıdır. Protein ve yağ metabolizmaları glükoz