MENENJİT TEDAVİSİ

Menenjitte tanıya, yönelik BOS mcelemelerl_.yapıldıktan_sonra vakit geçirilmeden tedaviye başlanılmalıdır^.HT y^ş gpıfrnnrla en sık menenjit etkeni olan patojfnjrr göyftniinp nimaraic knitrır sonuçları alınana kadar bunlara yönelik antibiyotiklere

Yeni doğanlarda penisilin grubundan bir antibiyotik, örneğin vft.hir aTninoglikQzitı.jjrneğırl^gnr^gîs5ı ilk âl

davl için ^uygundur Diğer bir yöntem de ampisilin ve sefotakr

sim’dir. Ancak bu konuda gldeki veriler yeteriiDeğildir. Kültür

sonuçlarına grup B streptokoklar için ampisilin veya”~penisilin G

“tercih eaüırse ^g-, BazT^ra^tîrTnacılar afflpısılm ve gentamisingte-

davisine göre devam eğilmesini önermektedirler7Xisterîa’ınonocy-

tögeües ve enierökökkai menenjitte ampisiîirf terciH edilir. Bu te daviye aminoglikozit eklenmesi de Önerilmektedir.

Gram negatif enterik bakterilere bağlı menenjitte tedavi, patojenin eradikasyonu güç olduğundan ve beyin apsesi gibi komplikasyonlar gelişebileceğinden sorun olmaktadır. BOS’taki bakterisidal aktivite düşük olsa da klinikte ampisilin ve amikasin kombi-nasyonuna üstünlükleri yoktur. Yeni doğan evresinde daha yaygın olarak kullanıldığından üçüncü jenerasyon sgjalosporjnlgr arasında sefotaksim tercih edilir._Ğenel olarak ğranT^negatif bak-_ Te^KHnjmenenj İtlerinde ampisilin ve aminoglikozit kombinasyonu yeterlidir.

Uzun süre hastanede yatan ve çeşitli antibiyotik kombinasyonları almalarına rağmen menenjit gelişen vakalarda etken genellikle enterokoklar veya gentamisine dirençli gram-negatif enterik basillerdir. Ampisilin ve aminoglikozit veya ampisilin ile sefotaksim kombinasyonu bu hastalarda kullanılabilir.

geneİUkleS1aureus veya S.epidermidis olduğundan antiştafilokkal _~pTf~’ılacj[penlsilinaza dirençli bir penisilin veya Vankornisin) kul larıılan antibiyotik kombinasyonuna eklenmeli veya ampisilin ye-“””*”rine verilmelidir.. Son zamanlarda psödomonas menenjitlerin tedavisinde ise seftazidim ve aminglikozit kombinasyonu • önerilmektedir.

Üçüncü jenerasyon sefalosporinlerden hemen hepsinin menenjit etkenleri (Fl.influenzae, gram negatif bakteriler, pnömokok, meningokoklar) üzerinde oldukça etkili oldukları bildirilmektedir. Bu

ilaçların gerek farmakokinetik özellikleri nedeniyle kullanım kolaylıkları gerekse BOS’a geçiş oranlarının yüksek olması nedeniyle menenjit tedavisinde tercih edilen ilaçlar haline gelmelerine neden olmuştur. Ancak grup B ve D streptokoklar ile Listeria’lar üzerinde etkileri az olduğundan tek başlarına kullanılamazlar. Penisilin veya ampisilin ile birlikte kullanılmaları gerekir. Bu kombinasyona sefalosporinlerin etkinliklerini artırmak için kültür sonuçları çıkana kadar aminoglikozitler eklenebilir.

1-3 aylık bebeklerde; ilk seçilecek ampirik antibiyotik kombinasyonu tartışmalıdır. Bu devrede en sık menenjit yapan etkenler hem yenidoğan hem de üç aylıktan büyük bebekler ve çocuklardakine benzer. Bu dönemde genel olarak ampisilin ve kloramfenikol kullanılmaktadır. Ancak son zamanlarda ampisilin ve sefotaksim de önerilmektedir.

Üç aylıktan büyük bebekler, çocuklar ve adolesanlarda: Bu devrede ilk tercih edilecek kombinasyon ampisilin ve kloramfeni koldür. Alternatif olarak seftriakson, sefotaksim ve seftazidim de verilebilir. Meningokok ve pnömokok için ampisilin veya penisilin G, betalaktamaz yapmayan H.influenzae için ampisilin verilebilir. Bazı pnömokok türleri penisiline dirençli olduğundan, BOS’tan izole edilenlerin hepsinde penisiline duyarlılık kontrol edilmelidir. Penisiline dirençli pnömokok türleri ile beta laktamaz yapan H.influenzae türlerinin çoğu üzerinde kloramfenikol etkilidir. Nadiren kloramfenikole karşı da direnç olabileceğinden böyle durumlarda sefotoksim, moksalaktam, seftriakson gibi ilaçlar tercih edilebilir.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ