Periartiküler Dokuların Hastalıkları ve Tedavi Yöntemleri

Periartiküler dokuların hastalıkları

TENDOVAGİNİTİS, BURSİTİS, PERİARTRİTİS HUMERO-SKAPULARİS

Tendon kılıfının iltihabına tenosinovit, kılıf içindeki tendonun iltihabına tendinit denmektedir. En çok görüldükleri bölgeler omuz, kalça eklemleri çevresi ve Asil tendonudur.

Tendinitis, bir ekstremitenin çok fazla yorulmasıyla meydana gelir, enfeksiyöz değildir. Tendovaginîtis de denir. En sık olarak ön kol bölgesinde görülür. Sürekli surette yapılan tek yönlü hareketlerin rolü vardır. 30 – 50 yaşlar arasındaki kadınlarda oldukça sık görülen bir hastalıktır. Makine ile yazı yazanlarda, büro makineleriyle çalışanlarda, duvarcılarda, marangozlarda ve toprak işçilerinde daha sık görüldüğünü de belirtelim. Akut formdaki tendinitis’lerde şişlik, flüktüasyon, basma ağrısı vardır. Kronik formda ise, hasta bölgede kıtırtılar ve ağrı olur; fibröz nodüller ele gelir. Harekete bağlı ağrılar daha fazla geceleyin ortaya çıkar.

Bursitis ya penetran bir yaralanma sonucu mikrop girmesiyle, ya da komşu dokulardaki bir enfeksiyonun ilerlemesiyle, bazan da genel bir enfeksiyon seyrinde hematojen yolla meydana gelen bir bursa iltihabıdır. Omuz ekleminin bursasmda, diz ve el bileği bursalarında sık görülür. Ağrı, şişlik, hareket azlığı ve bazan da ateş yükselmesi meydana getirir. Akut eksüdatif ve cerahatli bursitisler bursa boşluğunda dolgunluk, deride ve komşu dokularda kızarıklık ve ödem yaptıklarından bir flegmonu hatırlatır. Kronik adeziv formdaki bursitisler ise, bursanm kuruyup yapışmasına ve eklemde hareketsizliğe yol açar.

Periartritis humeroskapularis omuz ekleminin ağrılı hareketsizliği olarak belirir. Periartiküler yumuşak kısımların dejeneratif değişikliklerinden doğar. Bugünkü görüşlere göre bu hastalık, alt servikal vertebralara ait bir spondiloz sonucu meydana gelmiş bir sinir kökü irritasyonu olarak kabul edilmektedir. Diğer nedenler ise supraspinatus ve infraspinatus veterlerinin, biseps veteri kılıfının dejeneratif bozuklukları ile kapsüldeki kalsifikasyondur. Omuz ekleminin distorsiyonu veya kontüzyonu da ağrılı omuz sertleşmesi yapabilmektedir. Bu hastalığın bir başka adı da Morbus DUPLAY‘dir. Duplay’li hastalar omuzda ağrı, hareket azlığı, kolun enseye kaldırılamaması, içe ve dışa rotasyon hareketlerinin olanaksızlığı gibi yakınmalarda bulunurlar. Biseps veteri boyunca parmakla basıldığında ağrı meydana gelir. Ayrıca Bursa subdeltoidea, subakromialis veya tuberkulum major’da basma ağrıları oiur. Röntgen filminde omuz ekleminde artrotik değişikliklerden başka eklem çev¬resinde kalsifikasyonlar (Bursitis calcarea) görülür.

Tedavi

Genel önlemler: Hastalığa yol açan nedenler giderilmelidir: Statik hatalı durumlar, aşırı yorgunluklar, soğuk ve rutubet, psişik bozukluklar gibi.

Kortikosteroidler (Kenacort tablet, Deltacortril v.s.): Akut belirtilerin giderilmesinde en etkili ilâçtır.

Dozaj: İlk gün 60 mg, sonraki 2 gün günde 40 mg, daha sonra 20 mg ile bir hafta devam edilir. 5 mg a indirilerek kesilir.

Lokal kortikosteröid zerki: Kenacort İntramüsküler, Depo Medrol, Celestone Chronodose gibi uzun etkili steroid preparatlarından biri % 2 lik novokain (Citanest) ile karıştırılarak lokal zerkedilir.

Non-steroid antiromatizmal ilâçlar (İndocid-R, Endol, Myadren, Pirok-san, Tblectin, Biarison v.s.): Kortikosteröid verilmesi istenmeyen vak’alarda kullanılır.

Fizik tedavi: Akut vak’alarda steroid etkisi ortaya çıktıktan sonra sıcak tatbikler, diyatermi, ultrason yapılarak olası ankilozlar önlenmeye çalışılır. Kronik vak’alarda ise ileri derecede hareketsiz bulunan eklemlerin narkoz altında hareketi sağlanır ve mobilizasyonu idâme amacıyla analjezikler verilir. Ayni zamanda hasta eklemin jimnastik ve masajla tedavisine devam olunur.

OMUZ – EL SENDROMU

Omuz-el sendromu tek taraflıdır. Ağrılar eklem dışı dokulara aittir. Elde ve parmaklarda diffüz şişlikler meydana getiren vazomotor bozukluklar görülür. Omuzda basmakla ağrı olur ve hareketler sınırlıdır. Kolda ve elde parestezi vardır. Radyolojik olarak kemiklerde Sudeck atrofisini andıran değişiklikler görülür; keza kaput humeri’de ve kollum humeri’de bazan ileri derecede bir osteoporozla karşılaşılır. Buna karşılık omuz, kol ve el kemiklerinde osteoporoz görülmez. Bu sendromun ilerlemiş dönemlerinde deride sklerodermiyi andıran ağır değişiklikler ortaya çıkar.

Patogenezde nöro-vasküler bir bozukluk rol oynamaktadır. Bu sendrom daha çok Raynaud sendromu, tromboangitis obliterans, skalenus antikus sendromu gibi vasküler hastalıklardan, ayrıca apopleksilerden sonra, kolumna vertebralis hastalıklarında, supraklaviküler kompresyonlarda ve seyrek olarak da miyokard enfarktüsünün seyrinde görülüyor.

eeee

Tedavi

Ganglion stellatum blokajı: Erken tanınmış vak’alarda ilk yapılacak tedavi ganglion stellatum blokajıdır. Bunun için hasta sert bir muayene masasına sırtüstü yatırılır ve başı 45 ° karşı tarafa çevrilir. Klavikulanm ortasından yukarı doğru çekilen dik bir çizgi üzerinde klavikula üst kenarının 2 cm yukarısından 7 cm uzunluğundaki bir iğneyle dik olarak girilir ve 10-15 mi %2 lik novokain (Citanest) zerk edilir. Bu tedavi 3-4 gün süreyle hergün tekrarlanır.

Non-steroid antiromatizmal ilâçlar (İndocid-R, Myadren, Biarison, Pi-roksan, Tilcotil v.s.): Bilinen dozlarda kullanılır.

Kortikosteroidler (Kenacort tablet, Codelton, Ultralan oral v.s.): Kullanılabilir.

Lokal kortikosteroidler (Kenacort İntramüsküler, Depot Medrol, Dekort, Onadron v.s.): Bir lokal anestezikle (Citanest) karıştırılarak eklem çevresine lokal zerkedilirse iyi sonuçlar alınır.
 

Fizik tedavi: Ankilozları ve osteoporozu önlemek amacıyla çeşitli fizik tedavi yöntemlerine başvurulur.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ