İn Vitro Sayım Yöntemleri

En sıklıkla kullanılan radyoizotop ölçümü serum thyroxine ve T -uptake’dir. Radioimmünossay yöntemiyle T ölçüldüğü zaman, serium thyroxine düzeyi, hatta radyoaktif iyot tutulması normal olan hastaların büyük bir kısmında tiroid toksisitesi bulunmuştur. Bunlar genellikle tiroid cerrahisi veya I131 tedavisi uygulanmadan önceki nodüler guatrlı hastalardır. Diğer radyoizotop ölçümlerin sayısı ve uygulamaları cerrahi tanıda hızla yayılmaktadır. Bunlara birkaç örnek verebiliriz; servikal venlerden yapılan parathormon ölçümüyle gastrointestinal karsinomalard rekürrens takibi, tiroidin medüller karsinomunda aile taraması ve kalsitoninle gizli metastaz araştırılması, primer aldostreonizmde supressibilitenin yetersiz olduğunu saptamak için dezoksikortikosterone enjeksiyonundan sonra plazma aldosteron tayini.

İntravenöz olarak radyoaktif iyotlu insan serum albumini (RISA) enjeksiyonu ve protein kaybı olmadan bunun dilusyonu sonucu plazma volümü ölçülebilir. Ödematöz durumlar, nefrozis, yanıklar ve benzer durumlarda ekstravasküler protein kaybı nedeniyle “yalancı yüksek sonuç” elde edilebilir.

Eritrosit kitlesi, hastanın kendi eritrositlerinin Cr51 ile işaretlenmesiyle tayin edilir. İşaretlenmiş hücreler intravenöz olarak verilir, tüm kan ile karışım sağlandıktan sonra alınan kanda sayım yapılır. Eritrosit hücre kitlesini ve indirekt olarak plazma volumünü hesaplamak için hastanın hematokriti kullanılır. Benzer şekilde eritrosit kitlesi indirekt olarak RISA plazma volümü ve hematokritten de hesaplanabilir. Bağırsaklardan Cr51 ‘in hiç resorbsiyonu olmayacağından, gastrointestinal kan kayıpları kantitatif olarak işaretlenmiş eritrositler kullanılarak anlaşılabilir. Schilling testi ile B12 vitamininin ileumdan absorbsiyonu tahmin edilir.

Ağızdan radyoaktif işaretlenmiş B vitamini verilir ve bir saat sonra paranteraî verilen işaretlenmemiş “flushing” dozun (1 mg) idrarla atılan miktarı ölçülür. İdrarla atımın azalması, bağırsaklardan emilimin azaldığını gösterir. Vitamin B12ye intrinsek faktör eklenerek testin tekrannda, üriner ekskresyon normale dönerse hatalı absorbsiyonun intrinsek faktörden ileri geldiği anlaşılır. İnce bağırsakların divertikülozu veya striktürü aşırı bakteriyel çoğalmaya yol açan diğer “kapalı loop sendomları” vitamin B malabsorbsiyonu yapar ve antibiyotik tedavisi ile düzeltilebilir. Vitamin B absorbsiyonu terminal ileumda olduğundan, ileum rezeksiyonu veya regional enteritis gibi hastalıklarda emilimi azalır. Bazen klasik pemisiyöz anemiden farklı olarak şiddetli nörolojik şekillerde B vitamin eksikliği görülebilir. Absorbsiyon bozukluğu araştırılmadan tedavi etmekten kaçınmalıdır. Serum Vitamıin B12 ve mide suyunda intrinsek faktör konsantrasyonu ve yine serumda antiintrinsek faktör antikorlarını yer değiştirici izotoplar kullanarak tayin etmek mümkündür. Doğrudan invitro Vit. B ölçümü için Schilling yönteminde olduğu gibi yüksek doz (flushing doz) verilmesine gerek yoktur.

Diğer testler arasında, eksudatif enteropatilerde barsaklardan protein kaybı Cr51 ile işaretlenmiş albumin kullanılarak ve dışkıda sayım yapılarak, neonatal sarılıkta rose bengal I131 atılımı ve radyoaktif yağlar kullanılıp yağ absorbsiyonu ölçülerek yapılabilir.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ